system rządów w daw. Rosji ★★★ REŻIM: system rządów oparty na przemocy ★★★ SPINA: szeroki mur rozdzielający tory w cyrku rzymskim ★★★★★ mariola1958: ATRIUM "salon" w daw. domu rzymskim ★★★ CHANAT: system rządów w dawnej Turcji ★★★★ Mirasisko: CISIUM: wóz konny używany w Cesarstwie Rzymskim Przesiedlenie Ormian. Władze rosyjskie rozpoczęły politykę przesiedleńczą w tym regionie od przesiedlenia Niemców w 1817 roku, ale wkrótce, w połowie lat 20. XIX w., zdały sobie sprawę, że Niemcy nie są dobrze przystosowani do Kaukazu Południowego. Ormianie, z których wielu mieszkało przez wieki w imperium Kadżarów i imperium Ale jeden z miejscowych społeczników Wiaczesław Baszkow przypomniał, że od chwili objęcia rządów w Rosji przez Władimira Putina (czyli od 1999 roku, gdy został on premierem) z różnych Tu do pobrania prezentacja w .pdf do wykładu - Wszechnica XX English Deutsch Français Español Português Italiano Român Nederlands Latina Dansk Svenska Norsk Magyar Bahasa Indonesia Türkçe Suomi Latvian Lithuanian český русский български العربية Unknown uzyskali prawo do obrony, zaczęli w Rosji działać adwokaci i sędziowie przysięgli. Sędziowie stali się niezawiśli i nieusuwalni, a procesy były odtąd jawne. Wobec skazanych nie praktykowano już kar. cielesnych (poza zesłanymi na katorgę). W 1874 weszła w życie przygotowana przez generała Dymitra Milutina reforma wojskowa. „W imię Przenajświętszej i Nierozdzielnej Trójcy! Pod wpływem wielkich wydarzeń lat ostatnich, a zwłaszcza pod wpływem dobrodziejstw wyświadczonych przez Opatrzność Boską tym państwom, które z ufnością nadzieje swe jedynie w niej pokładały, doszli ich Cesarskie i Królewskie Mości: Cesarz Austrii, Król Pruski i Cesarz Rosji, do przekonania o konieczności oparcia Wybory w Rosji. Jak działa rosyjski system wyborczy. Federacja Rosyjska ma ustrój demokratyczny z dominującą rolą prezydenta. I choć ustrój ten został w ostatnich latach dopasowany do jHF0M. Rosji system polityczny, Państwo federacyjne 21 republik (Czeczenia nie podpisała układu federacyjnego z 1992), 6 krajów, 10 okręgów autonomicznych, 50 obwodów, w tym 1 autonomiczny i 2 miasta wydzielone. Wchodzące w skład federacji organy maja zapewnioną ograniczoną autonomię wewnętrzną (m. in. polityka rozwoju regionalnego, kultura, część spraw socjalnych) – posiadają własne konstytucje, organy wykonawcze i ustawodawcze. 1918–1991 w składzie ZSRR, Od 1991 współtwórczyni Wspólnoty Niepodległych Państw. W Rosji funkcjonuje prezydencki system rządów. Zgodnie z konstytucją, wprowadzoną w 1993 na mocy referendum, funkcję głowy państwa pełni prezydent. Wybierany jest on w wyborach powszechnych na 4 lata, odgrywa kluczową rolę w systemie władzy w Rosji. Powołuje i odwołuje premiera (w uzgodnieniu z Dumą Państwową), a na jego wniosek mianuje ministrów. Może też przewodniczyć posiedzeniom rządu i własnym postanowieniem uchylić każdą jego decyzję. Ma on również istotne uprawnienia wobec parlamentu – może rozwiązać Dumę Państwową (izba niższa parlamentu), jeżeli odrzuci ona 3-krotnie proponowanego przez niego kandydata na premiera oraz gdy odrzuci wniosek premiera o udzieleniu rządowi wotum zaufania. Dysponuje także prawem weta wobec ustaw parlamentu, które może być jednak odrzucone większością 2/3 głosów obu izb. Ma także prawo wydawania dekretów i rozporządzeń z mocą ustawy. Umocnieniu jego pozycji służy referendum, co pozwala mu działać bez zgody parlamentu. Ma on także uprawnienia wobec wymiaru sprawiedliwości: mianuje sędziów Sądu Najwyższego, Sądu Konstytucyjnego, Sądu Arbitrażowego i prokuratora generalnego. Ponadto jest gwarantem konstytucji, praw i swobód obywatelskich, naczelnym dowódcą sił zbrojnych oraz kieruje polityką zagraniczną ustawodawczą sprawuje 2-izbowy parlament – Zgromadzenie Federalne. W jego skład wchodzi izba wyższa, Rada Federacji (po 2 przedstawicieli z każdego z 89 podmiotów federacji: po 1 reprezentancie władzy ustawodawczej i wykonawczej) wybierana na 2 lata w wyborach pośrednich oraz 450-osobowa izba niższa – Duma Państwowa wybierana w wyborach powszechnych na 4-letnią kadencję. Połowa jej członków wybierana jest w jednomandatowych okręgach wyborczych, a druga połowa w okręgu ogólnokrajowym z list partyjnych. Wszystkie ustawy parlamentu wymagają zgody obu izb. Uprawnienia parlamentu są niewielkie może pozbawić urzędu prezydenta, gdy dopuści się on zdrady stanu lub popełni ciężkie przestępstwo, ale decyzja taka wymaga jednak wyrażenia zgody przez co najmniej 2/3 Dumy i zatwierdzenia jej przez taką samą większość Federacji. Organem władzy wykonawczej jest rząd, na którego czele stoi przewodniczący (premier). Członków rządu mianuje prezydent na wniosek premiera. Republiki wchodzące w skład Federacji Rosyjskiej mają własne konstytucje oraz organy władzy ustawodawczej i wykonawczej. W Rosji funkcjonuje system wielopartyjny zapewniający pluralizm polityczny. Do najsilniejszych ugrupowań politycznych w Rosji należą: skrajnie nacjonalistyczna Liberalno-Demokratyczna Partia Rosji utworzona przez Żyrinowskiego, Agrarna Partia, reformatorski Blok “Jabłoko”, Komunistyczna Partia Federacji Rosji (największa partia ponad 500 tys. członków) oraz Partia Rosji Jedności i Zgody. Usunięcia flag Polski z cmentarzy w Katyniu i Miednoje, do którego doszło pod koniec czerwca w ramach rosyjskiego odwetu na Polsce za wspieranie przez nasz kraj walczącej z putinowską agresją Ukrainy, wydało się Rosjanom za mało. Kilka dni później sąd rejonu leningradzkiego Kaliningradu wydał orzeczenie, zabraniające rozpowszechniania na terytorium Federacji Rosyjskiej książki pt. „Katyń. Przewodnik szlakiem Zbrodni”, wydanej w 2019 roku przez Centrum Polsko-Rosyjskiego Dialogu i treści opracowania na wniosek sądu i prokuratora obwodu kaliningradzkiego przeprowadzili biegli z Federalnej Służby Bezpieczeństwa (FSB). Ustalili oni, że książka zawiera treści ekstremistyczne, niezgodne z prawdą i podlega wciągnięciu na indeks materiałów, zabronionych do rozpowszechniania na terenie Federacji Rosyjskiej.„Wspólna defilada Sowietów i Niemców to kiepski argument”Sąd zgodził się z argumentacją funkcjonariuszy FSB, pisząc w uzasadnieniu orzeczenia, iż książka „zawiera sformułowania, które wskazują na zbieżność celów, decyzji i działań kierownictwa ZSRR, dowództwa i wojskowych ZSRR (Armii Czerwonej) z celami, decyzjami i działaniami nazistowskich Niemiec, które dokonały, jak wynika z tekstu, inwazji na terytorium Polski we wrześniu 1939 roku”. Tę, nieprawdziwą zdaniem rosyjskiego sądu, interpretację zdarzeń historycznych potwierdza na przykład następujący cytat z książki : „Rano 17 września 1939 r. Armia Czerwona wtargnęła na terytorium Polski…”. Sąd kwestionuje, że sowiecka inwazja na Polskę nastąpiła we wrześniu 1939 roku w porozumieniu z Niemcami i zarzuca autorom książki to, że pragnąc uwiarygodnić powyższą tezę zamieścili na stronie 11 tomu fotografię, podpisaną jako „Wspólna defilada Armii Czerwonej i Wermachtu. Brześć, r.”.W dalszej części uzasadnienia orzeczenia, powołując się na opinię biegłych, sąd zarzuca autorom książki używanie sformułowań i wyrazów takich jak „inwazja”, „zajęcie”, „podział stref wpływu” „okupacja”, „wtargnięcie ze strony obojga sąsiadów agresorów”, „realizując w praktyce wspomniane porozumienie” i innych. Zdaniem eksperta z FSB i orzekającego sędziego powyższe wyrazy niesłusznie wskazują na wspólnotę celów, decyzji oraz działań ZSRR i nazistowskich Niemiec do czerwca 1941 roku.„Rosja nie jest agresorem, a Putin to nie Stalin”Oburzające jest zdaniem sędziego „określanie ZSRR, jako państwa agresora”. Jeszcze gorsze są analogie, przeprowadzane między ZSRR, a współczesną Rosją, jako państwa powtarzającego w swojej polityce negatywne tendencje z przeszłości. Niedopuszczalne jest zdaniem ekspertów z FSB i sędziego z Kaliningradu pokazywanie Polski jako kraju, który ucierpiał od agresywnej polityki ZSRR, a Polaków jako narodu, będącego ofiarą „sowieckiego ludobójstwa”.Treść książki, jak czytamy w uzasadnieniu wyroku, „świadczy o negatywnym stosunku autorów do sowieckiego państwa w tej formie rządów, która obowiązywała za Stalina J. W. i reżimu komunistycznego”. Największym grzechem autorów nie jest jednak krytyka stalinizmu, lecz utożsamianie go z „polityką państwową realizowaną przez Prezydenta Federacji Rosyjskiej W. W. Putina, i twierdzenie, że Rosja zachowuje się jako państwo-agresor, naruszające suwerenność innych krajów, poprzez prowadzenie agresywnej polityki”.Na podstawie argumentów i wywodów, przedstawionych przez biegłych z FSB kaliningradzki sędzia Władimir Elzesser uznał, iż wniosek prokuratury obwodu kaliningradzkiego jest całkowicie uzasadniony, treść książki „Katyń. Przewodnik szlakiem Zbrodni” podlega zakazowi, a jej rozpowszechnianie na terytorium Federacji Rosyjskiej jest polskich flag to był początekZakaz w Rosji książki „Katyń. Przewodnik szlakiem Zbrodni” autorstwa Jadwigi Rogoży i Macieja Wyrwy, należy postrzegać jako ciąg dalszy walki reżimu Władimira Putina z pamięcią o polskich ofiarach sowieckich zbrodni. Opisane wyżej orzeczenie sądu w Kaliningradzie zostało ogłoszone 28 czerwca, kilka dni po tym, jak Ministerstwo Kultury Federacji Rosyjskiej zadecydowało o usunięciu flag Polski z polskich mogił na cmentarzach w Katyniu i nieprzyjazny gest wobec Polski zarządzająca memoriałami w Katyniu i Miednoje dyrektor Muzeum Współczesnej Rosji Irina Wielikanowa wytłumaczyła w sposób następujący: „Flagi rosyjska i polska były symbolem przyjaźni między naszymi narodami. Polska zajęła otwarcie wrogą pozycję wobec Federacji Rosyjskiej. W takich warunkach obecność symboli państwowych Rzeczypospolitej Polskiej na terenie memoriałów jest niestosowna”.O wymazywanie zbrodniczej istoty ZSRR z pamięci zabiegał sam PutinPróby kwestionowania odpowiedzialności ZSRR i Rosji jako jego spadkobiercy, za zbrodnie popełnione przez reżim komunistyczny będą w Federacji Rosyjskiej kontynuowane. Chce tego bowiem rosyjski prezydent Władimir Putin. W kwietniu tego roku, w drugim miesiącu inwazji na Ukrainę, podpisał on ustawę o ściganiu tych, którzy znajdują analogie w działaniach ZSRR i Niemiec w czasie drugiej wojny mocy nowego prawa, niedopuszczalne jest mówienie o zbieżności celów, zadań i działań kierownictwa ZSRR z celami, zadaniami oraz działaniami ich niemieckich odpowiedników. Zabronione jest także porównywanie zachowań niemieckich i sowieckich prawo zainicjował w styczniu 2021, występując na forum rosyjskiego parlamentu osobiście Władimir ofertyMateriały promocyjne partnera System rządów w dawnej Rosji krzyżówka krzyżówka, szarada, hasło do krzyżówki, odpowiedzi, Źródła danych Serwis wykorzystuje bazę danych plWordNet na licencji Algorytm generowania krzyżówek na licencji MIT. Warunki użycia Dane zamieszczone są bez jakiejkolwiek gwarancji co do ich dokładności, poprawności, aktualności, zupełności czy też przydatności w jakimkolwiek celu. Niemiecka polityka energetyczna była mieszaniną beztroski, uporu i samowoli. Ostrzeżenia były traktowane jako niepoważne robienie paniki – pisze „Handelsblatt”. Rosja przygotowywała się do napaści na Ukrainę od dawna. „Część tych przygotowań można było zobaczyć z kosmosu. Obrazy satelitarne wcześnie pokazywały, że rosyjskie wojsko masowo gromadzi czołgi, helikoptery i wyrzutnie rakietowe na granicy z Ukrainą. Jednak kolejna część przygotowań pozostawała przez długi czas w ukryciu, choć i ona dałaby się rozpoznać. Bronią w tej tajnej operacji stał się gaz ziemny” – pisze w poniedziałek ( gospodarczy dziennik „Handelsblatt”. W obliczu możliwości wstrzymania przez Rosję przesyłu gazu w wyniku zaczynających się właśnie prac konserwacyjnych gazociągu Nord Stream 1, gazeta pisze o „groźbie szoku gospodarczego, jakiego ten kraj w okresie powojennym nigdy nie doświadczył”. Konsekwencje tego byłyby dla Niemiec katastrofalne. „Jeśli zimą zabraknie gazu, firmy zbankrutują, dziesiątki tysięcy ludzi zostaną bez pracy i nie będą w stanie zapłacić rachunków za ogrzewanie, a w najgorszym wypadku będą nawet siedzieć w zimnie. Kanclerz Scholz ostrzega przed ‘społecznym ładunkiem zapalnym'. Jego zastępca Robert Habeck mówi o ‘ataku ekonomicznym'" – czytamy. Wojenny plan Putina „Handelsblatt” pisze, że atak ten był do przewidzenia, „był częścią wojennego planu Putina, ekonomiczną flanką inwazji na Ukrainę. By prześledzić, w jaki sposób Niemcy wpadły w pułapkę Putina, nie trzeba zdaniem gazety sięgać do początków lat 70., gdy RFN zaczęła dostarczać rury do radzieckich rurociągów. „Wystarczy jednak przyjrzeć się bliżej wydarzeniom minionego roku: Wskazówki sojuszników zostały potraktowane jako sianie paniki, ostrzeżenia o niskich poziomach (zapełnienia) w niemieckich magazynach gazu zostały zignorowane. Wyłania się z tego obraz uśpionego aparatu rządowego, który zagroził bezpieczeństwu energetycznemu Niemiec. Nie celowo, ale niedbale” – uważa „Handelsblatt”. Jeśli wstrzymanie rosyjskiego gazu stanie się faktem, Niemcy może czekać katastrofalna w skutkach zima Według dziennika Niemcy otrzymywały ostrzeżenia dotyczące niskiego stanu zapełnienia zbiorników gazu. Już we wrześniu 2021 roku na alarm bił Amos Hochstein, pełnomocnik ds. dyplomacji energetycznej w Departamencie Stanu USA. Wskazywał on na gwałtownie rosnące ceny gazu, a także na to, że Europa pilnie potrzebuje rozwijać źródła energii poza Rosją. Szczególnie wolno napełniały się zbiorniki należące do Gazpromu. „Jednak niemieccy rozmówcy Hochsteina pozostawali niewzruszeni. W dzielnicy rządowej mówiło się po cichu o ‘amerykańskiej propagandzie'. Amerykanom chodzi tylko o to, by wepchnąć na niemiecki rynek swój gaz szczelinowy po zawyżonych cenach, uważano w ministerstwie gospodarki i w niemieckich centralach korporacyjnych” – czytamy. Zdaniem gazety również przedstawiciele ministerstwa spraw zagranicznych RFN uważali za „absurdalne, aby Rosja mogła wywołać wojnę napastniczą i w ten sposób zagrozić lukratywnemu partnerstwu energetycznemu z Niemcami”. Przyczyną niepoważnego traktowania ostrzeżeń Amerykanów miały być doświadczenia z przeszłości i ich chybione przypuszczenia np. co do posiadania przez Saddama Husseina broni masowego rażenia w Iraku. Utrata reputacji przez Niemcy „Dziś wiemy: inaczej niż w Iraku, tym razem Amerykanie mieli rację, ale niemieccy politycy nie słuchali ich, zaślepieni własnymi uprzedzeniami. ‘Rzadko który kraj stracił swoją reputację tak szybko jak Niemcy'” – mówi gazecie jeden z brukselskich dyplomatów. Według dziennika „to dziwne zaufanie do racjonalności ekonomicznej reżimu niegodnego zaufania doprowadziło Niemcy do pułapki energetycznej”. Pod koniec rządów Angeli Merkel dostawy rosyjskie pokrywały 55 proc. niemieckiego zapotrzebowania na gaz. Gazeta przypomina, że Niemcy, opierając się na przekonaniu, że partnerstwo energetyczne z Rosją stabilizuje europejski porządek pokojowy, patrzyli z dystansem na aneksję Krymu, inwazję na Donbas, mord w berlińskim Tiergarten dokonany przez rosyjskie służby specjalne, czy otrucie Aleksieja Nawalnego. Według „Handelsblatt” wśród niemieckich urzędników wciąż dominuje opinia, że „nikt nie mógł przewidzieć, że Putin dokona „szalonej agresji” i „zniszczy wszystko”. Dziennik zauważa jednak, że wystarczyło posłuchać choćby polskich dyplomatów, którzy stale ostrzegali, że „Rosjanie coś knują”. Ostrzeżenia płynęły też od zagranicznych ekspertów energetycznych analizujących rosyjski schemat sprzedaży gazu na rynek europejski. Rola Angeli Merkel Jak pisze „Handelsblatt”, w niemieckiej polityce energetycznej jest wiele tematów do rozliczenia, równieżrola byłej kanclerz Angeli Merkel. „Jesienią ubiegłego roku, gdy od dawna było jasne, że Kreml ogranicza dostawy gazu do Europy, Merkel nadal utrzymywała, że Rosja dotrzymuje wszystkich umów”. Simone Tagliapietra z brukselskiego Instytutu Bruegela, wskazuje jednak na to, co Merkel pominęła. „Rynek gazu opiera się na dwóch filarach. Kontrakty długoterminowe to jedno, drugie to rynek, na którym handluje się gazem po codziennie aktualizowanych cenach. I to właśnie na tym rynku Gazprom zmniejszył swoje dostawy” – tłumaczy Tagliapietra na łamach ekonomicznego dziennika. Zbiornik gazu w Rehden Dopiero, gdy w listopadzie 2021 r. zbiorniki gazu były niemal puste, a Gazprom kazał nawet wypompować gaz ze zbiornika w Rehden, największego w Europie, ówczesny minister gospodarki i energii Peter Altmaier, stał się niespokojny. Polecił wówczas poinformować o tym swojego następcę, Roberta Habecka, zaraz po objęciu przez niego urzędu. Polityk Zielonych wstrzymał certyfikację gazociągu Nord Stream 2, zwolnił też dwóch szefów resortów za czasów Altmaiera, „którzy potrafili elokwentnie wyjaśnić, dlaczego Rosja nie jest odpowiedzialna za skoki cen na rynku gazu” – podaje „Handelsblatt”. Systemowa beztroska Gazeta podkreśla jednak, że zbyt łatwo byłoby zrzucić winę na poszczególne osoby. „Beztroska miała swój system. Niemcy nie widziały powodu, by zobowiązywać właścicieli magazynów gazu do napełniania ich zbiorników. Dopiero teraz się to zmienia. Niemcy nie widziały również powodu, aby szczególnie krytycznie przyglądać się inwestorom infrastruktury gazowej. (…) Niemcy myślały, że sprywatyzowały rynek gazu, ale w rzeczywistości przekazały jego część Rosji. Rząd niemiecki nie mieszkał się do tego, rząd rosyjski przeciwnie. To wystarczy, aby zrozumieć, dlaczego Republice Federalnej grozi teraz katastrofalna zima” – konkluduje gazeta. Chcesz skomentować ten artykuł? Zrób to na Facebooku! >> Rosja to największe państwo świata obejmujące prawie całą Azję i Europę wschodnią. Historia Rosji zaczyna się w momencie zdobycia władzy w Europie wschodniej przez Wikingów i biegnie przez stopniową ekspansję na wschód. Dzieje Rosji to również historia formowania się władzy i ustroju od samodzierżawia po ustrój komunistyczny. Poznaj dzieje największego państwa na ziemi, jego wzrost terytorialny i najwybitniejszych władców. Historia Rosji - najważniejsze wydarzenia, wojny i daty Dzieje Rosji datują się od około IX wieku, kiedy to Ruryk obejmuje władzą w Nowogrodzie Wielkim. Ród Ruryka zapoczątkował dynastię rurykowiczów, która panowała w Rosji do 15. W Rosji panowały tylko dwie dynastie: dynastia Rurykowiczów 862 - 1584 i dynastia Romanowów 1613 - 1917. Historię Rosji można podzielić na 4 okresy. Ród Rurykowiczów po umocnieniu państwa zmaga się z najazdem mongolskim, zaś po pokonaniu Mongołów rozpoczyna ekspansję na wschód. Władcy z dynastii Romanowów powiększają terytorium państwa aż po krańce Azji, a na zachodzie dokonują rozbioru Polski. Trzeci okres to panowanie dyktatury proletariatu w Związku Radzieckim. Kolejny okres trwa od upadku ZSRR w 1991 roku do teraz. Najważniejsze wydarzenia: 862 - objęcie władzy przez Ruryka w Nowogrodzie Wielkim uważa się, za początek państwa,988 - przyjęcie chrztu z Bizancjum,1223 - najazd Mongołów i początek zwierzchności złotej ordy nad ziemiami ruskimi, 1276 - początek księstwa moskiewskiego, 1380 - bitwa na Kulikowym Polu oznacza koniec panowania złotej ordy w Rusi, 1584 - śmierć Iwana Groźnego i koniec panowania dynastii Rurykowiczów, 1608 - 1619 - wojny z Polską i Wielka Smuta,1613 - Michał Romanow zapoczątkowuje dynastię Romanowów,1906 - pierwsza Duma,1917 - rewolucja lutowa i rewolucja październikowa,1922 - powstanie ZSRR,1991 - upadek ZSRR. Najdawniejsza historia Rosji Jak powstało pierwsze księstwo w Rosji Rosja to obecnie państwo, którego terytorium obejmuje prawie całą Azję. Jednak początki Rosji ukształtowały się na terenach wschodniej Europy, gdzie żyły plemiona słowiańskie i ugrofińskie. Wcześniej tereny te zamieszkiwali Scytowie i Sarmaci oraz przechodziły tędy różne plemiona w czasie licznych wędrówek ludów. We wczesnym średniowieczu przez to terytorium przechodził szlak waregów, którzy transportowali towary i niewolników do Cesarstwa Bizantyjskiego. Zakładali oni po drodze faktorie i osady. Według legend i zapisów jednego z ich wodów Ruryka, mieszkańcy Nowogrodu Wielkiego obrali swoim władcą w roku 862. Ruryk zjednoczył Waregów, Słowian, Ugrofinów oraz podbił kijowskie państwo Polan i stworzył Ruś Kijowską, która stała się zaczątkiem Rosji. Dynastia Rurykowiczów - historia tworzenia państwa i walki z najazdami mongolskimi Rurykowicze opanowali szlak handlowy do Bizancjum i rozszerzyli księstwo do Morza Czarnego i Białego podbijając i tracąc rozległe ziemie. Księstwo przeżywało okres największej świetności w X i XI wieku za panowania Włodzimierza Wielkiego, który ożenił się z siostrą cesarza bizantyjskiego i przyjął chrzest. Po śmierci jego syna Jarosława Mądrego nastąpiło rozbicie dzielnicowe i upadek państwa, którego los przypieczętowała bitwa pod Kałką w roku 1223, kiedy to Mongołowie pod wodzą Batu chana rozbili książąt ruskich i wkrótce podbili całą Ruś. Ród Rurykowiczów władał pod zwierzchnictwem słabnącej Złotej Ordy do XV wieku, stopniowo odzyskując niezależność. Za koniec władzy Mongołów uważa się rok 1480, kiedy to Złota Orda nie odważyła się zaatakować książąt ruskich i obie armie rozeszły się bez bitwy. Przedostatnim i najbardziej znanym Rurykowiczem był Iwan IV Groźny władający w latach 1533–1584. Był władcą wykształconym, który prowadził politykę reform i jednocześnie starał się ograniczyć władzę bojarów. Z bojarami rozprawiał się w sposób wyjątkowo okrutny. Stworzył tajną służbę opryczniką, która stała się narzędziem terroru. Jednocześnie prowadził politykę ekspansji. Zdobył chanat kazański i astrachański. Ekspansja na zachód i północ nie powiodła się, gdyż napotkał opór silnej wtedy Rzeczpospolitej. Do końca jego panowania terytorium Rosji wzrosło 12- krotnie. Już po śmierci Iwana IV do Rosji został włączony drogą kolonizacji chanat syberyjski. Iwan Groźny w napadzie szału zabił swojego syna, zaś jego młodszy syn był słaby i chorowity. Po śmierci Iwana IV nastąpił okres tzw. Wielkiej Smuty, czyli walk o włądzę. Wtedy to Polacy usiłowali bezskutecznie osadzić na tronie w Moskwie królewicza Władysława IV. Dynastia Romanowów - rozszerzenie terytorium państwa na całą Azję Po okresie walk o tron wybrano na cara Michała Romanowa, od którego wywodzi się dynastia Romanowów sprawująca władzę w Rosji do 1917 roku. Władcy z rodu Romanowów, prowadzili politykę umacniania państwa i dalszej ekspansji na wschód i południe. Za panowania pierwszych Romanowów historia notuje podbój i kolonizację ziem zauralskich. Władcą, któremu Rosja zawdzięcza unowocześnienie i potęgę militarną jest Piotr I Wielki, który wstąpił na tron w 1682 roku jako 10 letnie dziecko i władał do 1725 roku. Car był zwolennikiem unowocześnienia państwa na wzór zachodni. Nawet kazał swoim poddanym zgolić brody i przyjąć strój zachodni. Unowocześnił armię, zbudował flotę i dbał o rozwój manufaktur. Piotr I wziął udział w wojnie północnej, w czasie której rozbił wojska szwedzkie w bitwie pod Połtawą. Dzięki czemu uzyskał dostęp do Bałtyku i możliwość rozwoju floty. Nie powiodła się jego ekspansja na tereny Turcji. Zdobył zaś tereny nad Morzem Kaspijskim. Po śmierci Piotra I w Rosji panowały 4 caryce, z których najwybitniejsza była Katarzyna II. Za panowania Katarzyny terytorium Rosji zwiększyło się o Chanat Krymski oraz tereny w północnej Azji, aż po Kamczatkę, półwysep Czukocki oraz Alaskę. Katarzyna przyjęła pod protekcję część Gruzji oraz dokonała rozbioru Polski. Wnuk Katarzyny Aleksander I zmagał się z najazdem wojsk napoleońskich, które spustoszyły kraj, zajęły stolicę. Aleksander prowadził politykę cofania się i spalonej ziemi, tak aby mróz załatwił sprawę. Ostatnie lata panowania Romanowów oznaczają powolny upadek gospodarczy Rosji, próby reform i uprzemysłowienia kraju. Wzrost liczby robotników pobudza radykalne ruchy rewolucyjne. Jednocześnie carowie prowadzą ekspansję na Kaukazie. Ruchy rewolucyjne przejawiają się jako powstanie dekabrystów, zamach na cara Aleksandra II, a wreszcie wybucha rewolucja lutowa, a potem październikowa. Ostatni car zostaje zamordowany wraz z rodziną przez bolszewików. Najnowsza historia Rosji - wojny światowe, rządy i upadek komunizmu Historia Związku Radzieckiego Carat zostaje obalony w czasie rewolucji lutowej w 1917 roku, która wprowadza pierwszą demokrację w Rosji. Niestety nie wystarcza to bolszewikom pod wodzą Włodzimierza Lenina, który dąży do przejęcia władzy. W wyniku zamachu stanu Lenin przejmuje władzę i tworzy dyktaturę proletariatu. W 1922 roku powstaje Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, który formalnie jest federacją państw wchodzących w skład Rosji, a w praktyce stanowi autokrację, w której rządzi partia komunistyczna. Rządy Lenina, a następnie Stalina oznaczają całkowitą zmianę systemu na komunizm opierający się na filozofii marksistowsko-leninowskiej, który zakłada nacjonalizację przemysłu i kolektywizację rolnictwa. Całkowite podporządkowanie obywateli odbywa się drogą terroru, aresztowań, osądzania ludzi w obozach pracy czy też sztucznie wywołanych klęsk głodu. Przez Rosję przetaczają się dwie wojny światowe. W czasie II wojny światowej, Józef Stalin początkowo sprzymierza się z Hitlerem, potem jednak zostaje zaatakowany przez Niemców. I w tym przypadku do klęski Niemiec przyczynia się mróz. Po II wojnie światowej ZSRR przejmuje władzę nad państwami Europy środkowej i południowej, gdzie wprowadzone zostają prorosyjskie władze i ustrój socjalistyczny. Zimna wojna i upadek ZSRR W stosunkach z USA i państwami zachodniej Europy następuje tak zwana zimna wojna, czyli długotrwałe napięcie między blokiem wschodnim i zachodnim. Zimna wojna doprowadza do wyścigu zbrojeń, którego nie jest w stanie wytrzymać gospodarka ZSRR. Po śmierci Józefa Stalina kolejni sekretarze partii komunistycznej potępiają terror stalinowski, wprowadzają niewielkie swobody i pewne reformy. Nic nie jest w stanie jednak zatrzymać upadku gospodarczego. W rezultacie tego w 1991 roku dochodzi do rozpadu ZSRR, uniezależnienia się państw socjalistycznych i odłączenia republik radzieckich, które stają się niepodległymi państwami. Po rozpadzie ZSRR odłączają się republiki radziecki i tworzą razem Wspólnotę Niepodległych Państw. Dawna Republika Rosyjska przyjmuje nazwę Rosja lub Federacja Rosyjska, gdzie panuje ustrój demokratyczny.

system rządów w dawnej rosji